Of het nu een liefdesrelatie is, of de relatie met je buurman of die van/met je ouders. In hoeverre ben je 100% jezelf? In hoeverre breng je die 100% in? En blijf je bij die 100%? Of geef je juist te veel, of te weinig? 

Als ik terugkijk naar één van mijn liefderelaties gaf ik 200%. Veel te veel, en totaal niet in lijn met mijzelf. Voornamelijk gericht op de ander, en handelend vanuit (verlatings)angst. Doet me denken met hoeveel % ik verkering had met mijzelf in dat moment. 

Ben je dan 100% jezelf in verbinding en vanuit liefde, wanneer je 200% geeft? Ben je dan eerlijk naar jezelf en de ander?

Guess not… oeps! 

Een heel mooi thema om bij stil te staan. 

Mogelijk ken je een relatie waar je misschien op 50% zat, of 80%. Dat je ergens jezelf inhield, niet helemaal jezelf liet ziet of een voet buiten de deur hield. Want ho dit is best spannend of je vertrouwd het niet helemaal. Misschien zat die ander ook wat lager, of wellicht wel op 150% en had je niet de ruimte om daarin te bewegen en jezelf te zijn.

Of was jij de 150% welke enorm zijn/haar best deed om er wat van te maken. All in! Waarin je bijv. te veel gaf en erop leeg liep.

Hoe is het voor jou en hoe zou het voor jou zijn als je ernaar streeft om voor die 100% te gaan in welke situatie of relatie dan ook.

Dan kun je niet alleen werken naar die 100% verkering met de ander, maar heb 100% verkering met jezelf.

Benieuwd hoe deze bij je binnenkomt en jouw visie hierop.

Ik vind het leuk van je te horen hier op Insta of stuur me een mailtje.